Miles

Views
3 months ago

Miles #33 - Sterren zien

  • Text
  • Eerste
  • Schriftelijke
  • Voorafgaande
  • Verboden
  • Strikt
  • Kopie
  • Ongeoorloofde
  • Produpress
  • Toestemming
  • Elke
Miles #33 - Sterren zien

STORY TOPDUEL: VON BRAUN

STORY TOPDUEL: VON BRAUN / KOROLJOV Een geïllustreerde kijk op de meest spraakmakende rivaliteitsverhalen uit de geschiedenis. Miles gedenkt de twee ingenieurs die de ruimtewedloop hebben aangevoerd, een meer dan gewone rivaliteit die van 1957 tot 1975 heeft gewoed tussen de Sovjet-Unie en de Verenigde Staten. Boris Rodesch, Illustratie A. Kool Het verhaal begint in 1944. Adolf Hitler is op het eind van zijn Latijn wanneer hij alles op alles zet door voornamelijk het Verenigd Koninkrijk en België met zijn nieuwe geheime wapen te bombarderen: de V2’s. Het zijn de eerste ballistische raketten die een lading explosieven kunnen meevoeren tot op een afstand van 300 kilometer. Door hun gemis aan precisie en slagkracht oefenen ze geen invloed uit op het oorlogsverloop. De V2’s die we ‘te danken hebben’ aan de Duitse professor Wernher von Braun, vormen echter wel de basis van de intercontinentale nucleaire raketten en de draagraketten die aan het eind van de jaren 50 het ruimtetijdperk inleiden. Alhoewel op dat moment de verovering van de ruimte tot de verbeelding spreekt van miljoenen mensen, schuilt er de stille agenda om nucleaire raketten te ontwikkelen. VAN NAZI TOT NASA Aan het einde van de oorlog zijn alle blikken gericht op de Duitse ingenieur, Dr. von Braun, die door de nazi’s was opgepikt vooraleer majoor bij de SS te worden en ingenieur en baas van het raketprogramma. Wetende dat Hitler hem liever dood zag dan in handen van de Sovjets of de Amerikanen, die van hun zijde de achtervolging al hadden ingezet, vlucht von Braun met de plannen en de fabrieksgeheimen van de V2’s. Stalin doet ondertussen beroep op een zekere Sergej Pavlovitsj Koroljov die sinds zes jaar in de goelags gevangen zit voor feiten die hij nooit heeft gepleegd. De man die het voor elkaar had gekregen om de eerste raket met vloeibare brandstof te laten stelen, wordt tot het hoofd van het Sovjet-ruimtevaartprogramma gekatapulteerd. Zijn opdracht: de fabricatiegeheimen van de V2 achterhalen en een nog krachtigere raket ontwikkelen. Wernher von Braun gokt erop dat hij zijn droom om de ruimte te veroveren kan voortzetten door zich aan de Amerikanen over te leveren. Hij vertelt president Truman dat, veel verder dan de V2 en zijn militaire toepassing, zijn onderzoek erop gericht is om een satelliet in een baan om de aarde te brengen die vervolgens een knooppunt kan worden om andere planeten te verkennen. Hij voegt eraan toe dat de ontwikkeling van zijn onderzoek, indien ze aan de juiste mensen wordt toevertrouwd, de mensheid zal veranderen. Zijn nieuwe werkgevers kunnen snel abstractie maken van zijn nazi verleden en brengen hem naar de VS, samen met een honderdtal Duitse wetenschappers. Terwijl de identiteit van Koroljov een van de best bewaarde staatsgeheimen van de USSR wordt, is het Amerikaanse volk weinig opgezet met het idee de diensten van een oud- nazi in te roepen. De polemiek groeit wanneer de V2-fabriek wordt 30 Elke ongeoorloofde kopie is strikt verboden zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de Produpress NV.

ontdekt met zijn 6.000 lijken die allen het slachtoffer van dwangarbeid zijn. Naar verluidt heeft de productie van de V2’s meer slachtoffers geëist dan zijn militaire toepassing. DE EERSTE SATELLIETEN Koroljov arriveert in de buiten dienst gestelde V2-productiesite die door de Sovjets in beslag is genomen. Met de hulp van een van von Brauns medewerkers, heeft hij twee jaar nodig om de V2 te bouwen. Dr. von Braun stuit op de beslissing van de legerchef om onderzeeboten en schepen te verkiezen boven raketten om bommen te transporteren. Begin jaren 50 woedt de wapenwedloop volop. In 1952 testen de Amerikanen succesvol de H-bom (de waterstofbom). Het daaropvolgende jaar verkleint de technologische kloof tussen de twee grootmachten wanneer ook de USSR over een waterstofbom beschikt. Daarop belast het Sovjetleger Koroljov met de ontwikkeling van een raket die in staat is om de bom 8.000 kilometer ver te transporteren, namelijk de afstand tot de Verenigde Staten. Naast het militaire doel, kijkt de Russische ingenieur vooral uit naar de productie van een raket die tot in de ruimte kan reizen. Voor von Braun liggen de zaken moeilijker. Hij vraagt zich af of de Amerikaanse politieke leiders nog altijd belang hechten aan de ontwikkeling van een ruimteprogramma. Koroljov laat de V2’s voor wat ze zijn en concentreert zich helemaal op zijn nieuwe project: de R7-raketten die in staat moeten zijn om de eerste kunstmaan in een baan om de aarde te brengen. Waar Chroesjtsjov aanvankelijk weigert om de raket voor de ruimtevaart te gebruiken, slaagt Koroljov erin om hem van gedachten te doen veranderen met het voorwendsel dat de kernkop en de satelliet eenvoudig uitwisselbaar zijn. Het project Object D aanschouwt het levenslicht. Wernher von Braun zich tevreden moet stellen met het leveren van compacte raketjes met geringe draagwijdte - om te beantwoorden aan de gebruiksbeperkingen aan boord van de Amerikaanse marineschepen - en vraagt aan Walt Disney om hem te helpen het grote publiek te overtuigen van het belang om in volle Koude Oorlog de ruimte te veroveren vooraleer de Russen het doen. Dit rechtstreekse optreden op televisie overtuigt 40 miljoen Amerikanen. Een paar maanden later krijgt hij de Amerikaanse nationaliteit en uiteindelijk ook de toestemming om van start te gaan met de verwezenlijking van een draagraket waarmee de terugkeer in de dampkring niet veel meer opleveren dan een simpel hoogterecord voor een raket in de ruimte. Dat valt hem moeilijk want hij was ervan overtuigd dat Juno 1 in staat was om de eerste satelliet in een baan om de aarde te brengen. Voor Koroljov loop de zaken ook niet als gepland. De eerste lanceringen van de R7 mislukken. Twee raketten ontploffen tijdens de vlucht na 90 en na 33 seconden. Zijn ‘loopbaan’ hangt vervolgens af van een zesde en laatste testvlucht waarvoor hij besluit om het gewicht en de afmetingen van de satelliet aanzienlijk te verminderen. De lancering op 4 oktober 1957, van de R7-raket vanaf de basis van Tyuratam is een succes. De raket draagt de satelliet Spoetnik 1 en zijn radiozender mee. De Sovjets brengen het eerste toestel in een baan om de aarde en zetten daarmee de ruimtewedloop in gang! Nauwelijks een maand later wordt het hondje Laika, aan boord van Spoetnik 2 het eerste levende wezen dat de mens in de ruimte brengt. Een overhaaste beslissing die het teefje fataal wordt, want een temperatuursverhoging in de capsule leidt tot haar dood enkele uren naar de lancering. De Amerikanen die inzien dat de Sovjets voortaan over de middelen beschikken om een kernraket op hen af te vuren, beleven een hevige schok. President Eisenhower geeft von Braun logischerwijze de toestemming om met alle mogelijke middelen de Sovjets ‘in te halen’. De eerste Amerikaanse satelliet, de Explorer 1, wordt in een baan om de aarde gebracht op 31 januari 1958. Naast twee geluidszenders, overtreft hij de Spoetnik 1 door ook wetenschappelijke data te verzamelen. VIA LAIKA NAAR GAGARIN De Sovjets bevestigen hun voorsprong met de geslaagde lancering van de Luna 1, de eerste ruimtesonde die langs de maan vliegt in januari 1959. Luna3 levert vervolgens de eerste Elke ongeoorloofde kopie is strikt verboden zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de Produpress NV. 31