Miles

Miles #36 - RESTER - Réinventer sa manière de bouger
Miles #34 - De Noordzee - Uitgesteld Afscheid!
Miles #34 - Mer du Nord On en Veut Encore !
Views
11 months ago

Miles #34 - De Noordzee - Uitgesteld Afscheid!

  • Text
  • Zoute
  • Toestemming
  • Schriftelijke
  • Voorafgaande
  • Verboden
  • Strikt
  • Kopie
  • Ongeoorloofde
  • Produpress
  • Elke
Miles #34 - De Noordzee - Uitgesteld Afscheid!

MUZIEK GELUIDSGOLVEN Al

MUZIEK GELUIDSGOLVEN Al sinds het begin der tijden zoeken muziekgroepen naaminspiratie nabij de golven. Zo proberen ze het souvenir aan een vakantie of de charme van een kampvuur op het strand op te roepen. De zee doopt, dat is zeker. Nicolas Capart Op internationaal muziekgebied hebben heel wat rockgroepen geput uit het jargon van de zee en het strand om een avatar te kiezen voor zichzelf... In de hoop een plaatsje onder de zon te verdienen. De bekendste zijn natuurlijk de Beach Boys (cfr. pag. 66), die sinds het uitkomen van hun boekten. Maar er zijn ook minder populaire groepen die zich aan dezelfde bron laven. Aan het eind van de jaren 2000 is er een heropleving van de garagerockscene en talloze jonge Amerikaanse bands grijpen hun kans. Zorgeloosheid, hedonisme, vliegerwedstrijden en surfgitaren staan op het menu van deze nieuwe scene vanwaaruit een aantal klinkende namen aanspoelen. O.a. het sympathieke duo Best Coast, dat zingt over de naïeve liefde en zoenen in sepia op de teksten van de Californische Bethany Consentino. Iets minder pop en iets luider waren de Beach Fossils uit New York, die eveneens hun sporen hebben nagelaten en drie interessante platen schreven. Ten slotte in een meer psychedelische en wanordelijke stijl, Wavves, een viertal uit San Diego. Hoewel de laatste jaren wat stilletjes, blijven zij zorgen voor afwisseling op de planken. 60 Elke ongeoorloofde kopie is strikt verboden zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de Produpress NV.

Voor dertigers en veertigers, die terugverlangen naar de jaren 90, kunnen we niet nalaten het grungegitaren wist te verzoenen en zo tot een hit uitgroeide. Een paar jaar later en ditmaal vanuit Engeland, nam British Sea Power een duik in het grote bad van de britpop en bouwde daar een solide livereputatie op. Giant Sand, dat al sinds de jaren 80 naam maakt in de Amerikaanse folkscene en al drie jaar vertegenwoordigd wordt door zanger Howe Gelb, verkiest zandkastelen boven een duik en de zachtmoedigheid van de snaren boven elektrisch gitaargeluid. Om niemand te vergeten, noemen we ook nog de begaafde Ocean Wisdom, de krap 25 jaar oude rapper uit Londen, die hier de hiphopscene vertegenwoordigt met zijn status als benjamin in deze categorie. Tot slot de laatste band - onze favoriet bij uitstek - onder de naam Beach House. Deze tandem uit Baltimore bestaat uit Alex Scally en Victoria Legrand (een nicht van de Franse componist Michel Legrand), van wie het androgyne stemgeluid zich vermengt met dromerige popcomposities, die strelen en tegelijkertijd kippenvel geven of hypnotiseren. Om met spoed (opnieuw) te gaan beluisteren bij voorkeur in een hangmat in de schaduw. ‘Sur la plage abandonnée... coquillages et crustacés...’ Van alle deuntjes met zilte ondertoon, is het iconische ‘Madrague’, dat in 1963 gezongen werd door Brigitte Bardot, het eerste nummer van dit genre dat bij ons opkomt. Van de sixties naar de vroege jaren 90, hebben vakantiereizen, de golven en de geneugten van het strand heel wat Franse liedjesschrijvers geïnspireerd. De later volgden ijzersterke hits met grote variëteit. In de eerste plaats zijn er de generalisten, klassiek in het genre, met bovenaan de lijst het vulgaire ‘Sea, sex & sun’ (1978) van Serge Gainsbourg en ‘Le ciel, le soleil et la mer’ (1965) van de minder bekende François Deguelt, een van nummer ‘Tout nu et tout bronzé’ van ces van het nummer ‘Sous les sunlights des tropiques’ van Gilbert Montagné in 1985. Sommigen hebben hun keuze gemaakt uit het strand en de blauwe einder en zingen over hun favoriet. Adamo verkiest in 1964 het water, wanneer hij op zijn bekende elegante wijze de charmes roemt van , enkele tientallen jaren later opnieuw uitgebracht door Arno in zijn eigen, schurende stijl. In 1982 richt Véronique Jannot haar passie op het varen met ‘J’ai fait l’amour avec la mer’. Misschien had Philippe Lavil het drie jaar later over dezelfde dame in de coupletten van ‘Elle préfère l’amour en mer’. Op deze categorie, die alleen bestemd is voor volwassenen, wordt de palm zonder aarzelen uitgereikt aan ‘L’amour à la plage’ van Niagara en de prijs voor de romantiek aan Monsieur Laurent Voulzy en zijn ‘Belle île en mer’, beide uit 1986. Voor de volgende artiesten ten slotte, geen zwempartij op het programma, het strand en het zand vormden hier de inspiratiebron. Hoe zouden we het uitbundige ‘Soca Party’ (1986) van La Compagnie Créole onvermeld kunnen laten, die toch zeker ergens op deze Of het epidermale gebed van Pascal Danel, ‘La plage aux romantiques’ uit 1966. Zonder de Canadees Roch Voisine te vergeten, van wie de eerste woorden van het onvergetelijke ‘Hélène’ nog naklinken in de hoofden van de pubers uit de zomer van ‘89, of ‘Enlacés sur le sable’ van Romina Power & Al Bano (1977), vaak gecoverd maar nooit meer geëvenaard. Elke ongeoorloofde kopie is strikt verboden zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de Produpress NV. 61