Miles

Views
2 months ago

Miles #41 - ROBERTO MARTINEZ - THE COACH

  • Text
  • Jaar
  • Toestemming
  • Schriftelijke
  • Voorafgaande
  • Verboden
  • Strikt
  • Kopie
  • Ongeoorloofde
  • Produpress
  • Elke
Miles #41 - ROBERTO MARTINEZ - THE COACH

Als er één auto de

Als er één auto de Britse golden sixties kleur heeft gegeven, is het wel de Mini Cooper. Met grote dank aan John Cooper, die in 1959 zijn opgefokte motor in de kleine vinnigaard van Morris dropte. Die ingreep was goed voor een stel zegekransen in de Rally van Monte Carlo, en maakte van de broodtrommel op vier wielen een legende van de weg. Een legende was John Cooper zelf al geworden toen hij net na de Tweede Wereldoorlog als eerste de motor achteraan in een racewagen stopte en daarmee de hele autosport op zijn kop zette. De bolides van Cooper snelden van zege naar zege, met als orgelpunt de dubbele wereldtitel in de Formule 1 voor Jack Brabham in 1959 en 1960. Even tuk op snelheid is Johns kleinzoon Charlie Cooper. De prille veertiger is een vlotte prater, een geboren verkoper en een zelfverklaarde petrolhead met een passie voor pedalen. Vooral voor fietspedalen, want sinds 2009 bouwt hij fietsen onder de naam Cooper Bikes. ‘De fiets was een logische keuze’, vertelt Charlie. ‘Ik woon in Londen, waar een tweewieler het handigste vervoermiddel is. Bovendien denk ik dat onze mobiliteit duurzamer kan en moet. Daarom zetten we met Cooper Bikes volop in op elektrische modellen. Om diezelfde reden ben ik nu een grote fan van de nieuwe elektrische Mini’, knipoogt hij. Fietsen in raceblauw De e-bikes die Cooper sinds 2017 maakt, hebben met enkele duizenden verkochte stuks per jaar een stevige pikkel aan de grond in Groot-Brittannië en continentaal Europa. Vooral op dat laatste is Cooper trots. ‘Europa is ontzettend belangrijk voor ons’, zegt hij. ‘Onze e-bikes worden trouwens in Duitsland vervaardigd, door TechniBike GMBH. De Brexit heeft ons eventjes lelijk parten gespeeld, maar stilaan kunnen we weer vooruitkijken. Al blijf ik het vreselijk jammer vinden dat we niet meer bij de Europese Unie horen.’ Naast de e-bikes bouwt Cooper ook handgemaakte custom bikes. Die rollen volledig op maat gemaakt uit de werkplaats in Surbiton (Surrey), waar John Cooper ooit aan zijn fabuleuze racewagens sleutelde. Die plek is niet de enige verwijzing naar het roemruchte autoverleden van de familie: de e-bikes van Cooper zijn bijvoorbeeld gebouwd met een systeem dat kinetische energie recupereert, een technologie die rechtstreeks uit de Formule 1 komt. De oogverblindende custom bikes van Cooper dragen ook nog de racekleuren van weleer, zoals het donkerblauw waarmee de grote Stirling Moss furore maakte voor het Rob Walker Racing Team uiteraard met een motor van Cooper in de staart. Brits flegma Nodeloos te vermelden dus dat Charlie Cooper enorm fier is op de nalatenschap van zijn groot- 80 Elke ongeoorloofde kopie is strikt verboden zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de Produpress NV

vader. Ook al heeft hij de man minder goed gekend dan hij zou willen. ‘Voor mij is John Cooper vooral de grootvader die me in de lucht gooide toen ik een kind was. Als volwassen man heb ik hem echter nooit gekend. Ik was nog geen twintig toen hij op kerstavond 2000 overleed’, aldus Charlie. ‘Op die leeftijd denk je dat je alle tijd van de wereld hebt, en voer je niet altijd de gesprekken die ertoe doen. En al zeker niet met oudere mensen. Nu denk ik geregeld: verdorie, daarover had ik het eens met grootvader willen hebben. Wel jammer… Anderzijds heb ik de verhalen en herinneringen van anderen om me aan vast te houden. Want hij was een merkwaardig man, door en door Engelsman met een groot gevoel voor zelfrelativering, overgoten met een gulle geut flegma. Gevraagd waarom hij als eerste een motor achteraan in een racewagen plaatste, antwoordde hij steevast: “Uit gemak.” In de fifties bouwde hij een racewagen met een korte, rechte staart, de Cooper T39 Bobtail, die in 1957 meteen de derde plaats behaalde in de 24 Uren van Le Mans. Daar waren meerdere maanden van bestuderen van de aerodynamica aan voorafgegaan. Toch vertelde mijn grootvader aan iedereen laconiek dat het model te lang was voor de vrachtwagen, en dat hij er daarom maar een stuk van had afgesneden.’ Mini blijft mini Fietsen maken is niet de enige bezigheid van Charlie. Net zoals zijn vader Mike is hij al enkele jaren ambassadeur voor Mini, dat sinds 2001 in handen is van BMW. Hij reist de hele wereld rond om de hedendaagse modellen aan te prijzen. Een kolfje naar Charlies hand, want voor hij naar het familiebedrijf overstapte, werkte hij in de marketing- en reclamewereld. ‘Net zoals onze fietsen van Cooper Bikes is de nieuwe Mini zowel Europees als Brits. Het is ook erg fijn dat de familie betrokken blijft bij het merk dat in veel aspecten nog steeds op de nalatenschap van mijn grootvader leunt. Zo waren we met John Cooper Works, het bedrijf dat mijn vader ter ere van mijn grootvader oprichtte, nauw betrokken bij het design van de Mini Electric Pacesetter, die dit jaar debuteerde als safety car in de FIA Formule E.’ Op de vraag of de nieuwste generatie van Mini niet wat groot uitgevallen is om die naam te verdienen, reageert Charlie Cooper snel: ‘De Mini blijft een compacte auto, en ermee rijden zal altijd aanvoelen zoals het voor een Cooper hoorde. Of er ooit een kleiner model komt, weet ik niet. Het zou leuk zijn, maar het belangrijkste blijft dat elke auto die van de band rolt onmiskenbaar de erfenis van mijn grootvader, van John Cooper in zich meedraagt. Zodra je in eender welke Mini zit, voel je die spirit. Ik rijd dolgraag over het circuit met mijn vintage Mini Cooper. Gezapig, want aan echt racen bezondig ik me niet meer. Met evenveel plezier kruip ik achter het stuur van mijn nieuwe Mini Countryman of mijn Mini Electric om over de landwegen van Surrey te cruisen. In Londen neem ik dan weer de fiets. Een e-bike van Cooper Bikes uiteraard.’ www.cooperbikes.com Elke ongeoorloofde kopie is strikt verboden zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de Produpress NV 81